18 stycznia przypada rocznica śmierci Eleonory Motylowskiej (1856–1932). To dobra okazja, by przypomnieć postać kobiety, która przez całe życie zajmowała się bardzo konkretną pomocą osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej.
Urodziła się w Warszawie.
Jej ojciec zmarł przed jej narodzinami, a pogarszająca się sytuacja materialna rodziny sprawiła, że wcześnie musiała nauczyć się samodzielności.
Te doświadczenia wpłynęły na jej późniejsze działania i sposób myślenia o pomocy innym.
Motylowska koncentrowała się przede wszystkim na młodych kobietach pozbawionych zaplecza rodzinnego oraz na kobietach pracujących w służbie domowej. Interesowały ją realne problemy codziennego życia: praca, bezpieczne miejsce do mieszkania, możliwość nauki i zdobycia praktycznych umiejętności.
Organizowała więc bardzo konkretne formy wsparcia. Powstawały pralnie i pracownie krawieckie, które dawały kobietom szansę na stabilny dochód, stołówki dla osób ubogich, schroniska dla chorych i starszych. Działały kursy zawodowe i gospodarcze, biblioteki, świetlice oraz kasy oszczędnościowe. Celem tych działań było stworzenie warunków do samodzielnego życia.
Nie zależało jej na rozgłosie ani budowaniu własnego wizerunku. Skupiała się na codziennej pracy
i na tym, by pomoc była sensowna i długofalowa.
Wierzyła, że zmiany życia na lepsze, wymagają czasu i konsekwencji.
Po jej śmierci wypracowany przez nią sposób myślenia o pomocy jest kontynuowany przez Stowarzyszenie Pomocy Dziewczętom im. Eleonory Motylowskiej. Organizacja ta wspiera młode kobiety, które mają trudniejszy start w dorosłe życie i potrzebują stabilnego wsparcia, by uporządkować swoją sytuację.
Działania Stowarzyszenia obejmują pomoc edukacyjną, zawodową i psychologiczną, a także codzienne towarzyszenie w procesie budowania samodzielności. Chodzi nie tylko o reagowanie na kryzysy, ale o długoterminowe wsparcie dostosowane do indywidualnych potrzeb.
Jednym z ważnych projektów Stowarzyszenia jest Dom Eleonory w Warszawie przy ul. Teresińskiej 9. To miejsce bezpiecznego zamieszkania dla młodych kobiet, które z różnych powodów nie mogą liczyć na stabilne warunki życia. Dom zapewnia nie tylko dach nad głową, ale także spokojną przestrzeń do nauki, pracy i odbudowywania poczucia bezpieczeństwa.
Mieszkanki Domu Eleonory mają możliwość stopniowego porządkowania swojej sytuacji życiowej, planowania przyszłości i uczenia się samodzielnego funkcjonowania. Wsparcie udzielane jest w sposób uporządkowany i długofalowy, z poszanowaniem indywidualnych możliwości każdej osoby.
Rocznica śmierci Eleonory Motylowskiej przypomina, że dobra pomoc społeczna opiera się na uważności, rozsądku i ciągłości działań. Praca Stowarzyszenia oraz funkcjonowanie Domu Eleonory pokazują, że idee, które przyświecały jej ponad sto lat temu, nadal pozostają aktualne.
